دوباره نمی خوام چشای خیسم و کسی ببینه

یه عمره حال و روزه من همینه

 کسی به پای گریه هام نمی شینه

بازم دلم گرفت و گریه کردم

بازم به گریه هام می خندن

بازم صدای گریه امو شنیدن

همه به گریه هام می خندن

دوباره یه گوشه میشینم و

واسه دلم می خونم

هنوز تو حسرته یه هم زبونم

ولی نمی شه و می دونم

دوباره نمی خوام چشای خیسم و کسی ببینه

یه عمره حال و روزه من همینه

 کسی به پای گریه هام نمی شینه

بازم دوباره دلم گرفته

دوباره شعرام رنگ غم گرفته

کسی نفهمید غمم چی بوده

دلیل یک عمر ماتمم چی بوده

پ.ن: از خودم بدم میاد بازم اعتماد کردم

پ.ن: واقعا چرا هیچ وقت کسی نیست که بفهمه چی میگم؟؟؟؟

پ.ن: امیدوارم اگه خوندیش نگی باز پرستو دیوونه شده نمی خواستم به نا امیدیام پی ببری اما خب منم یه جور دیوونم دیگه.تو به این حرفا گوش نکن

وقتی چشمم به دریای آرومو بی کران جنوب افتاد نمی دونم چرا نا خدا گاه اشک تو چشمم جمع شده ، من از دریا می ترسیدم آخه همیشه وحشی میدیدمش ، همیشه وقتی روی ساحلش درد و دلم و می نوشتم با ولع اونو با خودش می برد می دونستم دریا هم دوسم نداره ، اصلا حوصله امو نداشت  اما دریا جنوب مثل آدماش بود آروم ، صبور و پر عظمت ، ساعتها اگه کنار ساحل پر از سنگش می شستم از خوش دورم نمی کرد و به حرفام گوش می کرد خوش به حالتون بوشهریا خوش به حالتون جنوبیا